Jak styl nauczania i pozytywne emocje wpływają na naukę?

Spis treści:

• Jak przeprowadzono badanie
• Jaki był wynik eksperymentu

Na proces uczenia się wpływa wiele czynników, w tym nasze emocje, nastrój, wrażenia nauczyciela, a nawet barwa jego głosu. Należy zauważyć, że sposób prezentacji materiału również odgrywa znaczącą rolę. Na przykład, monotonna prezentacja informacji może powodować nudę i utrudniać naukę, podczas gdy dynamiczne i angażujące podejście sprzyja lepszemu zrozumieniu i zapamiętywaniu. Skuteczne przekazywanie materiału pomaga stworzyć pozytywną atmosferę nauki i angażuje studentów.

Naukowcy z Hult International Business School od kilku lat badają wpływ stylu nauczania na emocje studentów, a co za tym idzie, na ich postrzeganie materiałów edukacyjnych. Pomimo mieszanych wyników badania pilotażowego, wyciągnięto kilka istotnych wniosków. Niniejszy tekst pokrótce przedstawia główne aspekty badania.

Jak przeprowadzono badanie

Aby zbadać związek między stylem nauczania, emocjami studentów a ich wynikami w nauce, przeprowadzono eksperyment z udziałem 79 studentów szkół biznesu z 30 krajów. Wszyscy uczestnicy ukończyli dziesięciodniowy kurs zarządzania operacyjnego. Trzeciego dnia zostali losowo podzieleni na dwie grupy – A i B. Obie grupy uczyły się tych samych przedmiotów, ale kolejność stylów nauczania była inna. Podejście to pozwoliło nam zbadać, w jaki sposób różne metody nauczania wpływają na emocjonalny odbiór materiału przez uczniów, a ostatecznie na ich wyniki w nauce.

• W grupie A pierwszy przedmiot był nauczany w formacie dynamicznym z wysokim poziomem zaangażowania emocjonalnego, podczas gdy drugi przedmiot (który rozpoczął się bezpośrednio po pierwszym, po krótkiej przerwie) odbywał się w tradycyjnym formacie wykładu z niskim poziomem zaangażowania emocjonalnego.
• W grupie B sytuacja była odwrotna: pierwszy przedmiot był nauczany w tradycyjnym, „nudnym” formacie wykładu, a następnie, po przerwie, drugi przedmiot rozpoczynał się w formacie dynamicznym.

Badacze przedstawili analizę porównawczą dynamicznego i tradycyjnego stylu nauczania w tabeli. Styl dynamiczny kładzie nacisk na interaktywne metody nauczania, aktywne zaangażowanie uczniów i wykorzystanie nowoczesnych technologii. Natomiast styl tradycyjny opiera się na wykładach i biernej nauce, a nauczyciel jest głównym źródłem wiedzy. Ta analiza pozwala na głębsze zrozumienie zalet i wad każdego stylu, a także ich wpływu na proces uczenia się i rozwój ucznia.

Dynamiczne podejście do nauczania kładzie nacisk na aktywny udział ucznia w procesie uczenia się. W tym przypadku nauczyciel tworzy przyjazną i komfortową atmosferę, emanując energią i inspiracją. W przeciwieństwie do tego, tradycyjny styl nauczania wymaga od studentów biernego przyswajania informacji podczas wykładów, które prowadzone są w sposób powściągliwy, z wykorzystaniem slajdów i minimalnym zaangażowaniem studentów. Należy zauważyć, że w badaniu nie sprecyzowano, czy zajęcia prowadzili różni nauczyciele, czy ten sam.

Po każdych zajęciach uczniowie wypełniali kwestionariusz, w którym oceniali swój stan emocjonalny w siedmiostopniowej skali od „bardzo złego” do „bardzo dobrego”. Dwa dni po zakończeniu zajęć uczniowie zostali niespodziewanie zaproszeni na krótki test. Wzięło w nim jednak udział tylko 79 osób, czyli nieco mniej niż początkowa liczba uczestników.

Autorzy badania postawili hipotezę, że:

• Dynamiczny styl nauczania, w którym nauczyciel jest pełen energii, a uczniowie są maksymalnie zaangażowani w lekcję poprzez ćwiczenia (takie jak symulacje), wywoła u nich pozytywny nastrój. Standardowy wykład, luźna narracja, wręcz przeciwnie, nie będzie miał większego wpływu na emocje – nastrój uczestników będzie neutralny.
• Studenci doświadczający pozytywnych emocji będą lepiej się uczyć, a następnie odtwarzać zdobytą wiedzę niż ci, którzy ich nie doświadczają.

Jaki był wynik eksperymentu

Naukowcy dokonali ważnego odkrycia dotyczącego wpływu sekwencji zdarzeń na wyniki studentów. Założyli, że na kursach z dynamicznym podejściem do nauczania studenci będą osiągać wyższe wyniki. Oczekiwano, że grupa A otrzyma lepsze oceny z pierwszego przedmiotu, a grupa B odniesie sukces w nauce drugiego. Jednak wyniki badania nie potwierdziły tych oczekiwań.

Grupa A wykazywała bardziej pozytywne nastawienie w porównaniu z grupą B i lepiej radziła sobie z testami z obu przedmiotów. Wyniki te potwierdziły hipotezę, że zadowoleni uczniowie przyswajają materiał efektywniej i są w stanie go zapamiętać.

Na nastrój uczniów wpływało wiele czynników. Kilka lat po przeprowadzeniu badania ujawniono ważne szczegóły, które nie zostały uwzględnione w pierwotnym raporcie. Współautorka, Amanda Nimon-Peters, w swoim artykule dla Training Zone podkreśliła, że ​​grupa A rozpoczynała zajęcia punktualnie, podczas gdy uczestnicy z grupy B musieli czekać dodatkowe 30 minut na rozpoczęcie lekcji. To oczekiwanie mogło negatywnie wpłynąć na nastrój uczniów z grupy B, co należy wziąć pod uwagę przy analizie wyników.

Okazało się, że styl nauczania miał minimalny wpływ na uczniów. Naukowcy spodziewali się, że grupa B, która przeszła z nudnego wykładu na angażującą lekcję, odnotuje poprawę nastroju, podczas gdy grupa A, której kolejność lekcji została odwrócona, odnotuje jego pogorszenie. Jednak wyniki pokazały, że nastrój uczniów pozostawał średnio stabilny przez cały dzień szkolny, niezależnie od rodzaju zajęć.

Badania pokazują, że czynniki zewnętrzne, takie jak choroba czy szczęśliwe wydarzenia, mają większy wpływ na ogólny nastrój uczniów niż metody nauczania. Co więcej, uczniowie mogli nie zauważyć zmian w stylach nauczania, ponieważ przyzwyczaili się do swoich wykładowców. Mogło to sprawić, że nie docenili zmian w metodach nauczania, zwłaszcza jeśli zajęcia prowadzili ci sami wykładowcy.

Amanda Nimon-Peters zauważyła później, że negatywny nastrój uczniów z grupy B mógł być spowodowany różnymi czynnikami, w tym opóźnieniami na początku zajęć i nieciekawą prezentacją materiału przez wykładowcę na pierwszej lekcji. Zaproponowała szereg narzędzi zapobiegających takim sytuacjom i utrzymujących pozytywny nastrój wśród uczniów. Na przykład, Amanda zaleciła wyświetlanie przyjemnych filmów na początku zajęć. Przedstawiła również kilka zaleceń metodycznych, które pomogą poprawić atmosferę w klasie i zwiększyć zainteresowanie uczniów omawianym materiałem.

• Pomyśl o tym, jak stworzyć lub utrzymać pozytywny nastrój w ciągu pierwszych 30–60 minut (w zależności od długości lekcji). Jeśli zaczniesz w dobrym tonie, uczucie to pozostanie z uczniami na długo, więc nie rzucaj się od razu na nudną listę zasad postępowania lub podobnych instrukcji, radzi Amanda. Lepiej zacząć od angażującego ćwiczenia lub ciekawego spostrzeżenia dla publiczności, a po krótkiej przerwie przejść do informacji organizacyjnych.
• Zbierz informacje o uczniach z wyprzedzeniem: na przykład poproś ich o odpowiedź na trzy pytania (np. o ich unikalną cechę, cel nauki i jedyną piosenkę, której słuchaliby na bezludnej wyspie). Możesz rozpocząć lekcję od tych informacji: na przykład stwórz playlistę z tej listy. To pomoże im poczuć się częścią grupy i zaangażować się w pracę.

Badania pokazują, że zarówno poszczególni nauczyciele, jak i placówki edukacyjne mogą znacząco wpływać na stan emocjonalny uczniów. Ważne jest, aby tworzyć programy, które promują regulację emocji i dostarczają uczniom przydatnych narzędzi do osiągania wewnętrznego dobrostanu. Takie inicjatywy mogą nie tylko zwiększyć satysfakcję z nauki, ale także przyczynić się do stworzenia bardziej pozytywnego środowiska edukacyjnego.

Dowiedz się więcej o edukacji, subskrybując nasz kanał na Telegramie. Udostępniamy istotne informacje i ciekawe materiały, aby pomóc Ci być na bieżąco z najnowszymi trendami i nowościami w edukacji. Dołącz do nas i poszerz swoją wiedzę!

Przeczytaj także:

• 30 zasad psychologii uczenia się, które nauczyciel powinien znać
• Głos i cechy mowy wykładowcy: jak wpływają na uczenie się
• Rola nauczyciela w synchronicznej lekcji online: jak widzą ją naukowcy
• Co wpływa na postawy wobec cyfrowego środowiska edukacyjnego?