Muzyka noise: czym jest i jak jej słuchać

Spis treści:

• Czym jest hałas
• Yellow Swans - Going Places (2010)
• Pedestrian Deposit - Austere (2009)
• The Goslings - Grandeur of Hair (2005)
• Kevin Drumm - Sheer Hellish Miasma (2002)
• M. B. - Symfonia na rzecz ludobójstwa (1981)
• C.C.C.C. — Loud Sounds Dopa: Na żywo w USA (1993)
• Kazumoto Endo - While You Were Out (1999)
• Merzbow - 1930 (1998)
• Incapacitants - As Loud As Possible (1995)

Czym jest noise

Klasyczny utwór noise składa się z różnorodnych dźwięków, które wywołują silne, negatywne emocje. Bębenki uszne słuchaczy są atakowane — muzycy noise nie boją się prowokować szumów usznych u swoich słuchaczy, używając piskliwych gitar, wyjących instrumentów dętych, głośnych bębnów, a nawet ryku piły łańcuchowej. W muzyce noise wszelkie środki są dozwolone, jeśli celem jest wywołanie dyskomfortu i bólu uszu. Jednocześnie noise jest celowo pozbawiony muzykalności: bez względu na to, jak długo słucha się chaosu dźwięków, nigdy nie znajdzie się znajomej melodii. Muzyka noise to eksperyment, który podważa tradycyjne pojęcia muzyki i zmusza do refleksji nad naturą dźwięku. Hałas to nie tylko brak muzyki. Od dzieciństwa uczono nas, że główna wartość muzyki tkwi w melodii. Dorastaliśmy na popularnych popowych hitach, rockowych balladach na szczytach list przebojów i neoklasycznych kompozycjach prezentowanych w filmach. Te elementy ukształtowały nasze rozumienie muzyki. Jednak muzykalność można odnaleźć również w dźwiękach otaczającego świata: szumie morza, szumie silników czy szeleście liści. To inna forma muzykalności, radykalnie odmienna od znanych utworów takich artystów jak Katy Perry czy Nirvana. Noise otwiera nowe horyzonty w percepcji dźwięku, pokazując, że muzyka może przybierać różnorodne formy i wyrażać emocje wykraczające poza tradycyjne melodie. Artyści noise’u reprezentują unikalny gatunek muzyczny, stosując niekonwencjonalne rozwiązania dźwiękowe i wywołując silne emocje u swoich słuchaczy. Na pierwszy rzut oka może wydawać się dziwne słuchanie muzyki, która nie sprawia przyjemności, a wręcz może być odbierana jako noise. Jednak fani gatunku dzielą się na dwie główne kategorie. Pierwsza grupa postrzega noise jako sposób na wyrażenie wewnętrznej agresji i zrzucenie kajdan presji społecznej, zanurzając się w atmosferze gniewu. Druga kategoria słuchaczy postrzega hałas jako „biały szum”, dając możliwość oderwania się od zgiełku codziennego życia i ucieczki w świat własnych myśli. Oba podejścia mają swoje miejsce, a hałas może zaoferować każdemu wyjątkowe doświadczenie.

Hałas to ekstremalna forma ekspresji muzycznej, reprezentująca czysty, nieskażony hałas. Dla tych, którzy chcą poszerzyć swoje muzyczne horyzonty, przygotowaliśmy listę 10 kultowych albumów tego gatunku, uporządkowanych według postrzeganej złożoności. Nie należy jednak od razu spieszyd się z zagłębianiem w najbardziej ekstremalne nagrania noise – lepiej jest podchodzić do kultowych albumów noise stopniowo, pozwalając uszom przyzwyczaić się do agresywnej muzyki. Muzyka noise oferuje wyjątkowe doświadczenie, które może zmienić percepcję dźwięku i muzyki w ogóle.

Yellow Swans — Going Places (2010)

Ryzyko wystąpienia szumu usznego wynosi 20%. Oznacza to, że prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia jest stosunkowo niskie, ale ważne jest, aby być świadomym możliwych czynników, które mogą się do niego przyczynić. Szumy uszne, czyli dzwonienie w uszach, mogą być spowodowane głośną muzyką, urazami głowy, niektórymi schorzeniami lub długotrwałym narażeniem na hałas. Aby zminimalizować ryzyko, zaleca się stosowanie środków ostrożności, takich jak noszenie zatyczek do uszu w hałaśliwym otoczeniu oraz regularne badania słuchu. Zdrowy styl życia i dbałość o słuch mogą pomóc zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia szumów usznych.

Pełnowymiarowy album portlandzkiego duetu Yellow Swans to doskonały punkt wejścia w gatunek noise. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że jego poziom agresji jest znacznie niższy niż u japońskich mistrzów tego gatunku. Album, trwający 44 minuty, stopniowo wprowadza słuchacza w świat hałasu: każdy utwór rozwija się powoli, przechodząc od spokojnej elektroniki z minimalnymi zniekształceniami dźwiękowymi do potężnego nawału dźwięków, zdolnego wstrząsnąć nawet najbardziej opornymi bębenkami usznymi. Album prezentuje mistrzostwo Yellow Swans w zakresie faktury dźwiękowej, co czyni go kamieniem milowym w rozumieniu muzyki noise.

Weźmy na przykład 13-minutowy utwór „Opt Out”. Początkowo hałas stanowi tło dla melancholijnych syntezatorów i elektronicznych bulgotów, tworząc atmosferę, w której jedynie dodaje głębi. Jednak z czasem hałas staje się coraz bardziej natarczywy, stopniowo przyćmiewając gitarę i syntezator. Otacza wszystko, uniemożliwiając ucieczkę. W rezultacie słuchacz musi zaakceptować jego dominację. Ostatnie pięć minut utworu to czysty hałas, który przeciąża percepcję sensoryczną i pozostawia silne wrażenie.

„Going Places” to najnowszy album Yellow Swans, przesiąknięty nutą nostalgii. To uczucie podkreślają takie tytuły utworów, jak „New Life”, „Going Places” i „Limited Space”. Paradoksalnie, pomimo głośnego brzmienia, ten album działa raczej uspokajająco niż irytująco. Początkowo słuchacze mogą uznać muzykę za niekomfortową, ale z czasem hałas staje się przyjemny, a nawet kojący. Yellow Swans wyróżniają się w swoim gatunku, ponieważ czerpią siłę nie z agresji, a ze spokoju. Każdy utwór zawiera klasyczne elementy melodyczne, które, choć ukryte pod warstwami przesterowania i pogłosu, sprawiają, że muzyka jest wyjątkowa i zapadająca w pamięć.

Polecamy słuchanie utworu „Going Places” jako muzyki w tle. Idealnie nadaje się do sprzątania, gotowania czy na spacer. Ta muzyka stworzy przyjemną atmosferę i pomoże Ci skupić się na zadaniach.

Pedestrian Deposit — Austere (2009)

Szumy uszne, czyli utrata słuchu, to powszechny problem, z którym boryka się wiele osób. Ryzyko wystąpienia szumów usznych szacuje się na 3 do 10. Oznacza to, że prawdopodobieństwo wystąpienia tej dolegliwości jest stosunkowo niskie, ale nadal istnieje. Przyczynami powstawania szumów usznych mogą być: długotrwała ekspozycja na głośną muzykę, problemy ze słuchem, stres i niektóre schorzenia. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia szumów usznych, zaleca się unikanie głośnych dźwięków, monitorowanie stanu zdrowia uszu i zwracanie uwagi na czynniki stresogenne. Prawidłowa pielęgnacja słuchu i regularne badania lekarskie pomogą zminimalizować ryzyko wystąpienia szumów usznych.

Album amerykańskiego guru noise'u Johna Borgesa przyciąga uwagę unikalnym połączeniem dwóch przeciwstawnych gatunków: instrumentalnego drone'u i harsh noise'u. Dźwięki lepkich syntezatorów zanurzają słuchacza w atmosferze relaksu, tworząc iluzję spokoju. Na pierwszy rzut oka „Austere” wydaje się muzyką spokojną i bezpieczną. Jednak wkrótce dźwięki syntezatora zanikają, a utwór gwałtownie przechodzi w elektroniczny chaos, wywołując potężne brzmienie, które przenika świadomość. Finałowa, 20-minutowa kompozycja „You Didn’t Break Me” zamyka album nieoczekiwanym dźwiękiem, niczym kinowy krzyk. To nagłe przejście może wywołać silne emocje u nieprzygotowanego słuchacza, aż do ataku paniki. Album oferuje unikalne doświadczenie, łączące elementy medytacyjne i ekstremalne, zapraszając do eksploracji granic percepcji dźwięku. Austere dba o swoich słuchaczy. Duża część albumu wypełniona jest dźwiękami syntezatorów, które tworzą atmosferę nieskończoności. Melodie te są jedynie sporadycznie przerywane nieoczekiwanymi kliknięciami, które dodają dynamiki i różnorodności. Takie podejście pozwala na całkowite zanurzenie się w przestrzeni muzycznej, tworząc wyjątkowe doświadczenie dla słuchacza. Pedestrian Deposit tworzy hipnotyzującą i lekko mistyczną muzykę, która nieustannie utrzymuje słuchacza w stanie oczekiwania. Nie sposób przewidzieć, kiedy elegancka melodia ustąpi miejsca potężnemu dźwiękowi licznych maszyn przemysłowych. Album Austere można porównać do amerykańskiego horroru zaprezentowanego w formie muzycznej. Ten projekt zanurza Cię w atmosferze napięcia i tajemnicy, tworząc wyjątkowe doświadczenie dla miłośników muzyki eksperymentalnej. Zaleca się słuchanie albumów noise nie na słuchawkach, a na systemie stereo lub głośnikach. Może to znacznie zmiękczyć dźwięk i uczynić go mniej agresywnym. Słuchając na wysokiej jakości systemie audio, będziesz w stanie lepiej docenić detale i niuanse kompozycji, co poprawi ogólne postrzeganie muzyki.

The Goslings — Grandeur of Hair (2005)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych szacuje się na 4 do 10. Szumy uszne, czyli hałas w uszach, mogą wynikać z różnych czynników, w tym z narażenia na głośne dźwięki, stresu i niektórych schorzeń. Ważne jest, aby zrozumieć potencjalne ryzyko związane z szumami usznymi i podjąć działania zapobiegawcze. Terminowe skierowanie do specjalisty i odpowiednia ochrona słuchu mogą znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia. Przy pierwszych objawach szumów usznych zaleca się konsultację z lekarzem w celu postawienia diagnozy i ustalenia możliwych przyczyn.

Amerykański duet The Goslings nigdy nie ograniczał się do czystego noise'u. Ich album „Grandeur of Hair” to unikalne połączenie gitarowego rocka i noise'u, co pozwala słusznie nazywać go noise rockiem. Ten pełnometrażowy album zawiera liryczne momenty, wokale, melodię i wyraźnie wyróżniające się instrumenty muzyczne. Na pierwszy rzut oka to nie jest noise, ale sama istota muzyki mówi co innego.

Pierwszy utwór na albumie wywołuje imponujący efekt, potrafiący wywołać ogłuszające dzwonienie w uszach słuchacza. Brzmienie gitary przywodzi na myśl pisk piły łańcuchowej podłączonej do wzmacniacza, a uderzenie w perkusję jest tak agresywne, że talerze zdają się prosić o pomoc. Tekstury dźwiękowe są namacalne – przy odpowiedniej głośności „Grandeur of Hair” może wywołać ból kości i gęsią skórkę. Album zanurza słuchaczy w świecie intensywnych emocji i potężnej energii, pozostawiając niezapomniane wrażenia.

Cała muzyka The Goslings jest skomponowana w formacie analogowym. Artyści używają wyłącznie gitar elektrycznych, perkusji, wzmacniaczy i pedałów gitarowych, unikając elektronicznej obróbki. Chociaż „Grandeur of Hair” nie jest uważany za klasyczny noise, może przygotować słuchaczy na czystszą formę noise. Dla fanów death metalu utwór Grandeur of Hair może wydawać się nieco popowy, ponieważ The Goslings czerpie inspirację z shoegaze, który jest często pomijany przez fanów ekstremalnego metalu.

Wskazówka: Nie bój się słuchać Grandeur of Hair na niskim poziomie głośności – do brzmienia trzeba się przyzwyczaić.

Kevin Drumm — Sheer Hellish Miasma (2002)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych wynosi 5 do 10, co oznacza, że ​​prawdopodobieństwo wystąpienia tej dolegliwości jest umiarkowane. Szumy uszne mogą być spowodowane różnymi czynnikami, w tym narażeniem na głośne dźwięki, stresem, chorobami ucha i innymi czynnikami. Aby zmniejszyć ryzyko, ważne jest podjęcie środków ostrożności, takich jak noszenie ochronników słuchu w hałaśliwym otoczeniu, regularne badania słuchu i dbanie o ogólny stan zdrowia. Jeśli masz predyspozycje do szumów usznych lub już doświadczasz ich objawów, zaleca się konsultację ze specjalistą w celu uzyskania porady i ewentualnego leczenia.

W końcu osiągnęliśmy granicę czystego hałasu. Pełnometrażowy album Kevina Drumma, „Sheer Hellish Miasma”, w pełni zasługuje na swój piekielny tytuł. To nieprzerwany strumień elektronicznego hałasu, który nie pozostawi obojętnym przez pierwsze cztery utwory. Skrzypiące piski i brzęczące riffy grane na zmodyfikowanej gitarze elektronicznej zamieniają większość utworów w prawdziwą torturę sensoryczną. Ten album brzmi jak impreza rave w piekle, tworząc niepowtarzalną atmosferę, w której każda nuta przenika najgłębsze zakamarki percepcji.

Drumm tworzy noise niczym wybitny muzyk elektroniczny. Każdy z jego utworów brzmi groźnie i niepowtarzalnie. Brzmienia i faktury muzyczne nieustannie się zmieniają, zmuszając słuchacza do adaptacji do nowych „piekielnych dźwięków”. To sprawia, że ​​jego twórczość jest porywająca i nieprzewidywalna, zwracając uwagę na eksperymentalny gatunek muzyki noise. Każda kompozycja to zanurzenie się w atmosferze, w której fale dźwiękowe wywołują głębokie emocje i tworzą niezwykłe doznania.

Sheer Hellish Miasma zasłużenie zajmuje czołowe miejsce w gatunku noise. Muzyka zespołu łączy elementy noise z niemal tanecznymi rytmami, co czyni ją wyjątkową i przystępną dla szerokiego grona odbiorców. W przeciwieństwie do tradycyjnego noise, ten album jest wolny od marginalnych nastrojów. Utwór „Cloudy” wyróżnia się na tle pozostałych, oferując słuchaczom chwilę spokoju i ukojenia w postaci czystego ambientu. Muzycy, o których mowa poniżej, nie idą na takie ustępstwa, co czyni ich twórczość jeszcze ciekawszą i bardziej intensywną.

Jeśli uważasz, że „Sheer Hellish Miasma” jest zbyt trudne do zrozumienia, sprawdź inne dzieła Drumma. Jego dyskografia obejmuje różnorodne gatunki, w tym muzykę ambient i elektroakustyczną, które mogą być bardziej przystępne i przyjemne dla słuchacza.

M. B. — Symfonia na rzecz ludobójstwa (1981)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych szacuje się na 6 do 10. Oznacza to, że prawdopodobieństwo wystąpienia tej dolegliwości jest dość wysokie. Szumy uszne, czyli hałas w uszach, mogą występować z różnych przyczyn, w tym z powodu narażenia na głośne dźwięki, stresu, chorób ucha i innych czynników. Ważne jest, aby dbać o swój słuch i podejmować działania w celu jego ochrony. Zapobieganie szumom usznym obejmuje ograniczenie czasu spędzanego w hałaśliwym otoczeniu, stosowanie nauszników oraz regularne wizyty u lekarza w celu sprawdzenia słuchu. Dbaj o swoje zdrowie i monitoruj ewentualne objawy szumów usznych.

Album włoskiego kompozytora Maurizio Bianchiego jest uważany za kultowy klasyk i jedno z najbardziej przerażających wydawnictw w tym gatunku. Jego muzyka jest nie tylko pełna szumów i wysokiego poziomu głośności, ale także tworzy mroczne obrazy nazistowskich obozów koncentracyjnych. Utwory na albumie noszą nazwy miejsc takich jak Treblinka, Auschwitz i Majdanek, co podkreśla ideę konceptualną i potęguje atmosferę strachu. Ten utwór zanurza słuchacza w przerażającym świecie, gdzie każdy dźwięk wywołuje niepokój i skłania do refleksji nad tragicznymi kartami historii.

Album „Symphony for a Genocide” powstał na długo przed wieloma znanymi nagraniami w tym gatunku, co może sprawiać, że jego brzmienie z muzycznego punktu widzenia może być nieco przestarzałe. Brakuje mu potężnych ścian hałasu i złożonych kolaży, co odróżnia go od współczesnych dzieł. Zamiast tego kompozycje są bliskie minimalizmowi, ale z niezwykle zniekształconym brzmieniem i niekonwencjonalnymi strukturami rytmicznymi, co nadaje im unikatowości i wyrazistości. Ten album jest wart wysłuchania dla osób zainteresowanych ewolucją gatunku i poszukujących niebanalnych rozwiązań muzycznych.

Bianchi stał się założycielem gatunku, wywierając znaczący wpływ na wielu młodych artystów czerpiących inspirację z jego brzmienia. Łącząc elementy industrialu i noise'u, kompozytor stworzył jeden z najbardziej przerażających albumów w historii muzyki. Jego unikalne podejście do tworzenia faktur dźwiękowych i atmosfery niezmiennie inspiruje nowe pokolenia muzyków i poszerza granice percepcji utworów audio.

Wskazówka: Album „Symphony for a Genocide” zawiera muzykę o silnym ładunku emocjonalnym i wyzwalającą emocje. Jeśli czujesz, że ten utwór może wywołać u Ciebie negatywne emocje, możesz go pominąć i przejść do następnego punktu na naszej liście. Twój stan psycho-emocjonalny powinien być zawsze na pierwszym miejscu.

C.C.C.C. — Loud Sounds Dopa: Live in the U.S.A. (1993)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych wynosi 70%. Szumy uszne mogą występować z różnych powodów, w tym z powodu narażenia na głośne dźwięki, stresu i problemów ze słuchem. Profilaktyka i terminowe skierowanie do specjalisty mogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia. Jeśli zauważysz objawy szumów usznych, takie jak ciągły hałas lub dzwonienie w uszach, zaleca się konsultację z otolaryngologiem w celu postawienia diagnozy i ewentualnego leczenia. Dbaj o swój słuch i unikaj czynników sprzyjających rozwojowi szumów usznych.

Miłośnicy muzyki często błędnie postrzegają noise jako gatunek istniejący wyłącznie w warunkach studyjnych. W rzeczywistości tworzenie złożonych struktur szumowych jest łatwiejsze w profesjonalnym studiu nagraniowym, gdzie możliwa jest precyzyjna manipulacja dźwiękiem i dodawanie efektów. Jednak legendarna japońska grupa noise C.C.C.C. obaliła ten mit, udowadniając, że muzyka noise może być bardzo skuteczna w formacie występów na żywo. Ich koncerty stają się prawdziwymi wydarzeniami audiowizualnymi, dowodząc, że noise może wywoływać silne emocje i wrażenia u słuchaczy, niezależnie od miejsca.

70-minutowy album Loud Sounds Dopa został w całości nagrany podczas trasy koncertowej C.C.C.C. po Stanach Zjednoczonych. W tym utworze muzycznym abstrakcyjne melodie syntezatorów są ledwo słyszalne na tle potężnych dźwięków gitary elektrycznej i ostrych linii basowych. C.C.C.C. to noise o tak dużej intensywności, że rozróżnienie poszczególnych instrumentów staje się praktycznie niemożliwe. „Loud Sounds Dopa” brzmi jak potężny tajfun przechodzący przez przesterowany wzmacniacz gitarowy. Co godne uwagi, zespół nie uciekał się do overdubbingu podczas nagrywania albumu: każdy dźwięk na tym wydawnictwie został stworzony przez japońskich mistrzów bezpośrednio na scenie. Podkreśla to wyjątkowość brzmienia i energię ich występów na żywo. Album jest uderzającym przykładem muzyki eksperymentalnej, która urzeka słuchacza i zanurza go w atmosferze potężnego brzmienia. Dwa rozbudowane utwory, każdy trwający ponad pół godziny, zadziwiają współczesnego słuchacza swoją głębią i mocą. Trudno sobie wyobrazić, jak wyczerpujące dla uszu były japońskie występy na żywo. Te kompozycje nie tylko przykuwają uwagę, ale także pozostawiają niezatarty ślad w kulturze muzycznej.

Jeśli podobał Ci się „Loud Sounds Dopa”, sprawdź nagrania studyjne grupy C.C.C., w szczególności album „Rocket Shrine”. Ich dźwięk jest bardziej wyrafinowany, a jednocześnie znacznie bardziej agresywny.

Kazumoto Endo — While You Were Out (1999)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych wynosi 80%. Szumy uszne to stan charakteryzujący się percepcją dźwięków, takich jak hałas lub dzwonienie, bez obecności źródła zewnętrznego. Mogą być spowodowane różnymi czynnikami, w tym narażeniem na głośne dźwięki, stresem, utratą słuchu lub chorobami ucha. Ważne jest, aby monitorować stan swojego słuchu i unikać czynników sprzyjających rozwojowi szumów usznych, aby zminimalizować ryzyko. Regularne kontrole u specjalisty pomogą wykryć potencjalne problemy na wczesnym etapie.

Trudno sobie wyobrazić, że noise może być zabawny, ale utalentowany muzyk Katsumoto Endo stworzył prawdziwie urzekający album „While You Were Out”. Już okładka debiutanckiego albumu japońskiego artysty sugeruje, że słuchaczy czeka niezwykłe muzyczne doświadczenie. Muzyka spełnia te oczekiwania: Endo umiejętnie konstruuje noise, wykorzystując głośne pauzy, sample ze znanych popowych piosenek i nieoczekiwane elementy statyczne. Ten album to unikalne połączenie gatunków, które może przyciągnąć uwagę nie tylko fanów noise'u, ale także szerszej publiczności poszukującej świeżych i oryginalnych rozwiązań dźwiękowych.

„While You Were Out” to naprawdę wyjątkowe nagranie. Endo nie ma na celu straszyć słuchaczy; zamiast tego zachowuje się jak błazen dworski, śmiało dodając elementy humoru do tradycyjnej formuły noise. Z biegiem czasu kolażowe podejście Endo do muzyki wywarło znaczący wpływ na scenę noise, a nawet legendarny Merzbow wielokrotnie czerpał z osiągnięć swojego rodaka. To dzieło nie tylko poszerza granice gatunku, ale także pokazuje, jak kreatywne podejście może zmienić postrzeganie muzyki noise.

Humorystyczny aspekt „While You Were Out” nie ułatwia słuchania. Choć Endo wciąż poszerza granice muzyki noise, pozostaje wierny swojemu charakterystycznemu stylowi. Niektóre utwory na tym albumie mogą być tak intensywne, że mogą być wykorzystywane jako środek nacisku psychologicznego.

Album „While You Were Out” nie jest dostępny na popularnych platformach streamingowych, więc aby go posłuchać, trzeba będzie poszukać go online.

Merzbow — 1930 (1998)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych wynosi 90%. Szumy uszne, czyli dzwonienie w uszach, to częsty problem, który może wystąpić z różnych przyczyn, w tym z powodu narażenia na głośne dźwięki, stresu i niektórych schorzeń. Zrozumienie czynników ryzyka i środków zapobiegawczych może pomóc zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego nieprzyjemnego objawu. Dbanie o słuch i regularne kontrole u specjalisty mogą znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia szumów usznych.

Japoński muzyk Merzbow jest najsłynniejszym przedstawicielem muzyki noise na świecie. Uważany jest za pioniera agresywnego gatunku noise, znanego jako harsh noise. Merzbow był jednym z pierwszych, którzy eksperymentowali z intensywnymi brzmieniami syntezatorów, aktywnie kwestionując normy kulturowe swojego kraju. W Japonii od dawna istnieje piętno związane z głośną muzyką, a Merzbow celowo prowokował starsze pokolenia potężną „ścianą dźwięku”. Nic dziwnego, że policja wielokrotnie interweniowała podczas jego występów. Jego muzyka nie tylko burzy konwencjonalne wyobrażenia o brzmieniu, ale także tworzy wyjątkowe, niezapomniane wrażenia dla słuchaczy.

Album „1930” został wydany przez znaną wytwórnię Johna Zorna Tzadik, znaną z zaangażowania w muzykę awangardową. Nawet najbardziej doświadczeni koneserzy eksperymentalnych brzmień nie mogli spodziewać się tak piekielnych antymelodii. Po krótkim, zaledwie dwuminutowym utworze wprowadzającym, przed słuchaczem otwiera się prawdziwe, mechaniczne piekło. Tytułowy utwór albumu trwa prawie dwadzieścia minut, a jego piskliwe linie syntezatora w połączeniu z falami przesterów tworzą atmosferę przywodzącą na myśl memowe nagrania z gatunku „dźwięków z piekła rodem”. Syntezatorowi i różnorodnym efektom elektronicznym, z których część opracował sam Merzbow, towarzyszą perkusja i instrumentalne bity. Choć „1930” to nie rap, momentami album przypomina wręcz szaloną wersję instrumentalnego hip-hopu. Dzieło to nie tylko poszerza granice gatunku, ale także prowokuje do refleksji nad naturą muzyki i brzmienia w ogóle.

Album Merrzbowa „1930” wyróżnia się na tle innych jego dzieł dynamicznym brzmieniem. Każdy z pięciu utworów ma niepowtarzalny klimat, a faktury dźwiękowe zmieniają się dosłownie co dziesięć sekund. Ta muzyka, choć surowa, jest głęboko angażująca. Znalezienie do niej podejścia będzie trudne nawet po kilku przesłuchaniach.

Dyskop Merrzbowa imponuje swoim zakresem i różnorodnością. Dla tych, którzy dopiero zaczynają odkrywać twórczość tego japońskiego mistrza muzyki noise, album „Merzbeat” jest idealnym wyborem. To wydawnictwo reprezentuje bardziej przystępne i melodyjne podejście do jego eksperymentalnego brzmienia, co czyni je dobrym punktem wyjścia do zanurzenia się w unikalnym świecie Merzbowa.

Incapacitants — As Loud As Possible (1995)

Ryzyko wystąpienia szumów usznych jest najwyższe i wynosi 10 na 10. Szumy uszne, czyli dzwonienie w uszach, mogą objawiać się na różne sposoby i znacząco pogarszać jakość życia. Przyczyny szumów usznych mogą być różne: od narażenia na głośne dźwięki po sytuacje stresowe. Zapobieganie szumom usznym obejmuje stosowanie środków ochrony osobistej podczas pracy w hałaśliwym otoczeniu oraz dbanie o ogólny stan zdrowia. Ważne jest, aby zwracać uwagę na pierwsze objawy i w razie potrzeby skontaktować się ze specjalistą w celu uzyskania wykwalifikowanej pomocy.

Tytuł albumu japońskiego duetu jasno wskazuje, że słuchanie tego albumu będzie prawdziwą próbą nawet dla najbardziej zagorzałych fanów death metalu. „As Loud As Possible” to szczyt elektronicznego hałasu. Ciągła ściana niszczycielskiego dźwięku przytłoczy słuchacza na całe 70 minut, a dzwonienie w uszach pozostanie w pamięci po kontakcie z Incapacitants na kilka godzin po zakończeniu ostatniego utworu. Ten album zanurza w świecie intensywnych doznań dźwiękowych, o których trudno zapomnieć.

Współcześni fani noise'u często krytykują twórczość japońskich artystów, uważając ich za przestarzałych. Znawcy noise'u wyrażają niezadowolenie z faktu, że nowe wydawnictwa nie wykazują żadnego rozwoju, oferując słuchaczowi monotonne faktury dźwiękowe na całym albumie. Wielu artystów współczesnej sceny noise wykorzystuje podobne techniki i w tym kontekście album Incapacitants może wydawać się banalny w porównaniu z bardziej nowatorską twórczością współczesnych muzyków. Warto jednak zauważyć, że w połowie lat 90. nikt nie eksperymentował z takimi technikami, a to właśnie wtedy pojawiły się unikalne podejścia do tworzenia muzyki noise, które zainspirowały całe pokolenie artystów.

Incapacitants stali się kluczowymi postaciami w popularyzacji tego nowego brzmienia, a ich wkład należy zapamiętać. Ich wpływu na scenę muzyczną nie umniejsza nawet brutalne brzmienie albumu As Loud As Possible, gdzie noise często wywołuje silne emocje u słuchaczy.

As Loud As Possible to najbardziej znany album Incapacitants, ale nie należy go uważać za ich najwybitniejszy. Ten zaszczyt przypada ekstrawaganckiemu albumowi N.M.S. „Feedback”, który prezentuje głębszy kunszt muzyczny i innowacyjność.